پخش زنده
امروز: -
نتایج یک پژوهش بینالمللی تازه نشان میدهد گیگانتوپیتکوس، غولپیکرترین میمون شناختهشده تاریخ، نه بهطور ناگهانی بلکه در روندی تدریجی و بر اثر تغییرات اقلیمی و ناتوانی در سازگاری با محیط زیست منقرض شده است.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، به نقل از منابع علمی، محققان با بررسی رسوبات غارها و فسیلهای بهدستآمده از ۲۲ محوطه در استان گوآنگشی چین و بهکارگیری شش روش مختلف تاریخگذاری، زمان دقیق ناپدید شدن گیگانتوپیتکوس را مشخص کردند. این میمون که قدی نزدیک به سه متر و وزنی بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ کیلوگرم داشته، بیش از دو میلیون سال در جنگلهای متراکم این منطقه زندگی کرده بود. این گونه عظیمالجثه که میلیونها سال در جنگلهای آسیای شرقی زیست میکرد، حدود ۲۱۵ تا ۲۹۵ هزار سال پیش برای همیشه از زمین محو شد.
بر اساس یافتهها، زیستگاه گیگانتوپیتکوس از حدود ۷۰۰ هزار سال پیش بهتدریج دچار تغییر شد. آبوهوا خشکتر و فصلیتر شد، جنگلهای انبوه جای خود را به چشماندازهای بازتر دادند و آتشسوزیها افزایش یافت. این تحولات باعث کاهش منابع غذایی، بهویژه میوهها، شد؛ عاملی که فشار شدیدی بر این گونه وابسته به جنگلهای بسته وارد کرد.
بررسی دندانها و ترکیبات شیمیایی مینای آنها نشان میدهد گیگانتوپیتکوس برخلاف خویشاوند نزدیکش، اورانگوتان، نتوانست رژیم غذایی و زیستگاه خود را با شرایط جدید تطبیق دهد. در حالی که اورانگوتانها به زیستگاههای متنوعتر مهاجرت کردند و انعطافپذیری بیشتری نشان دادند، این میمون غولپیکر به محیط پیشین خود وابسته ماند و دچار استرس غذایی طولانیمدت شد.
دانشمندان تأکید میکنند که برخلاف بسیاری از انقراضهای بزرگجثه در دورههای بعد، شواهدی از نقش مستقیم انسانهای اولیه در نابودی گیگانتوپیتکوس به دست نیامده است. این گونه مدتها پیش از گسترش تأثیرگذاری انسان بر زیست بوم های جنوب شرق آسیا منقرض شد.
پژوهشگران نتیجه میگیرند که ترکیب تغییرات اقلیمی، تکهتکه شدن جنگلها، جثه بسیار بزرگ، تحرک محدود و انعطافناپذیری رفتاری، سرانجام به پایان حیات غولپیکرترین میمون جهان انجامید؛ نتیجهای که بهگفته آنان، هشداری جدی درباره آسیبپذیری گونههای متخصص در برابر تغییرات سریع محیطی در جهان امروز است.