آمار هشدار دهنده غرق شدگان در خوزستان

تابستان امسال که گرما رکوردشکن شده و گویی از آسمان آتش می بارد، هجوم شهروندان به سوی امواج خروشان غافل از مخاطرات شنا در مکان های نا امن بیشتر هم شده است .  

یکی از موارد اخیر از حوادث بی شمار غرق شدگی پایان تیرماه اتفاق افتاد.حادثه ناگوار چال کندی در شهرستان دزفول که تا کنون دو قربانی و سه مفقودی بر جای گذاشته است.

 اگر چه این دست حوادث همه ساله در کل کشور بسیار قربانی می گیرد و مختص خوزستان نیست ، اما روند صعودی تعداد غرق شدگان در این استان در مقایسه با سایر استان های کشور هشدار دهنده و نگران کننده است.

هلال احمر خوزستان اعلام کرده است  پارسال 135 نفر جان خود را در رودخانه ها، کانال های کشاورزی، دریاچه های مصنوعی و پشت سدها و سایر آبگیرهای استان از دست دادند و آمار غرق شده های سال 94  هم 132 نفر و در سال قبل از آن 142 نفر ثبت شد.

به طور میانگین سالانه حدود 136 نفر در خوزستان غرق می شوند که 75 درصد غرق شده ها بومی هستند.

این آمار  ، خوزستان را در صدر جدول غرق شده های کشور و بالاتر از استان های ساحلی مازندران و گیلان با تعداد زیادی مسافر و گردشگر از سراسر کشور قرار داده است.

موضوع نگران کننده تر اینکه تعداد افراد غرق شده در استخرها هم در استان خوزستان نیز بسیار بالاست.

بنابراین به نظر می رسد در زمینه ساماندهی سواحل و کاهش تلفات برنامه خاصی در استان وجود ندارد به همین خاطر باید هر چه سریع تر با فرهنگ سازی حساسیت های لازم در خصوص خطرات و پیامدهای شنا در مکان های نا امن در میان مردم ایجاد شود.

در این زمینه باید کارگروهی به سرپرستی مدیریت بحران استان و عضویت همه مسئولان و دستگاه های مرتبط تشکیل و موضوع با فوریت بررسی و به منظور کاهش و مقابله با تلفات غرق شدگی علاوه بر هوشیار کردن شهروندان و ساماندهی سواحل برنامه ریزی و اقدام شود.

طبیعی است امکان نظارت بر همه سواحل و طول رودخانه های خوزستان نیست ، زیرا رودخانه کارون به تنهایی حدود 1800 کیلومتر  دارد و از 7 شهر و 100 روستای استان می گذرد ، اما با این حال  می توان تفریح گاه ها و آبگیرهای پرتردد استان به ویژه سواحل و حاشیه رودخانه ها  دز  و  رودخانه های کارون و کرخه را شناسایی و در آن ها تابلوهای هشدار دهنده و اعلان خطر نصب کرد.

باید ساخت پایگاه هاى امداد و نجات در کنار رودخانه ها و توسعه و تجهیز این پایگاه ها باید در اولویت قرار گیرد.در حال حاضر با وجود نیاز و طراحی 18 پایگاه امداد و نجات در استان تنها دو پایگاه در شهرستان های خرمشهر و دزفول راه اندازی شده است.

بر اساس تقسیم بندی شهرداری ها متولی رودخانه های سطح شهر و تصدی و مسئولیت رودخانه های بین شهری و دریاچه های سدها بر عهده وزارت نیرو است پس این دو نهاد به صورت جدی باید پیگیر موضوع باشند.

ایمن سازى و همسان سازی سواحل و حصارکشی مانند استان های ساحلی شمال کشور نیز می تواند به حل این معضل کمک شایانی بکند.در این زمینه و با توجه به افزایش تعداد غرق شدگان انتظار می رود همانند استان های شمالی بودجه ای به ساماندهی سواحل جنوبی از جمله خوزستان اختصاص یابد که با تلاش نمایندگان استان در مجلس قابل پیگیری است.

ادره آموزش و پرورش هم با کمک اداره ورزش و جوانان و شهرداری ها می تواند در قالب ساعات ورزش فراگیری مهارت شنا و آگاه کردن دانش آموزان و جوانان از مخاطرات ناشی از شنا را در برنامه های کلاسی مدارس قرار دهند.

آموزش منجی و غریق نجات متخصص و انتقال آنان به قسمت های پرخطر و همچنین آموزش روستاییان و افراد محلی و ساکنان حاشیه رودخانه‌ها نیز در این راه موثر است.

سازمان میراث فرهنگی گردشگری، نیروی انتظامی و نهادهای متولی هم وضعیت تورهای گردشگری را ساماندهی و با نظارت بیشتر از فعالیت تورگردانان غیرمجاز و افراد ناشی و سودجو جلوگیری کنند.

این کار می تواند در کاهش سایر آسیب های اجتماعی که در این گونه تورهای نامتعارف گریبانگیر جامعه می شود موثر واقع شود.

و در نهایت و مهم تر از همه ساخت و توسعه استخرهای مجهز و فضاهای مناسب شنا و کاهش ورودی های آنان برای استفاده راحت تر جوانان و علاقمندان به ورزش های آبی به ویژه در مرکز استان و شهرستان های پرجمعیت هم باید در اولویت قرار بگیرد.